Als noodzakelijk kwaad, heb ik regelmatig te maken met de Nederlandse rechtsspraak. Wat mij nadrukkelijk opvalt, zijn de soms naar willekeur lijkende uitspraken (vonnissen). De goede rechters buiten beschouwing gelaten, zijn er naar mijn mening teveel rechters die het klaarblijkelijk nog teveel moeite vinden om een procesdossier goed door te nemen. En juist dat voldongen feit, leidt soms tot schrijnende gevallen. Mensen, in dit geval beter verwoord “slachtoffers” die wel recht hebben maar dat niet krijgen. Dat recht niet krijgen omdat, zoals gesteld, een rechter niet eens de moeite neemt om serieus naar de zaak te kijken. En tot mijn verbazing geldt dat niet alleen voor rechtszaken in eerste aanleg, neen ook bij het Hof word je geconfronteerd met uitspraken die elk gezond verstand tarten.

Het nemen van beslissingen die volkomen los staan van de werkelijkheid geldt ook , althans in een aantal gevallen, voor de keuzes die gemaakt worden door de politiek. Keuzes voor Europa die feitelijk ten koste gaan van Nederland en haar burgers. Die keuzes worden in veel gevallen onderbouwd met drogredeneringen.

Hans Wortel